Lagde «museumskafé» på loftet

Møblane frå nedlagte Hølmakrokjen har kome på plass på loftet over Vedholmen Landhandel, i ein sjølvbetjent kafé som nesten er for eit lite kystmuseum å rekna.

Av: Kjetil Vasby Bruarøy

 

 

− Eg er glad i det som er gamalt, både bruksting og bilde, derfor hengte eg opp ein lapp i butikken der eg bad kundane om hjelp. Folk har kome med mykje fint som eg har fått, eller fått låna eller kopiera, seier innehavar Inglaug Brimsholm.

Ein samlingsplass i regnet

Då ferja fekk liggjekai utanfor Hølmakrokjen blei det slutt på faste opningstider. Kafeen blei brukt til selskap, og kjøkkenet til catering. Men no er alt flytta til same bygning som butikken ligg i, kjøkken nede og sitjeplassar oppe.

− Vi kjem ikkje til å ha servering og kasse oppe, det er meir som ein open stad for dei som vil sitja ned. Butikken er ein samlingsplass for mange, både dei som bur her og dei som er på tur. Loftet skal bli ein plass der folk kan ta med kaffi, bolle, pizza og avis, og setja seg ned litt om ikkje det er varmt nok eller plass på kaien, seier Inglaug.

Mimring og læring

På veggane heng det tett med bilde og teikningar frå gamledagar, frå feiringa av 100-årsjubileet i 1979, av ferjekaptein Hans Klyve og frå opninga av brua. Ei gamal vekt, kasse og kassedagbok står på borda langs veggane.

− Ikkje alt har kome på plass, men det byrjar å nærma seg. Eg saknar bilde av gamle Røttingøy, men eg veit om folk som har, så vi får nok på plass eit slikt òg.

Her kan dei vaksne mimra og dei unge læra. Og kanskje le litt av korleis folk såg ut før i tida.

Meir middag

Det nærmaste vi kjem middagsservering i kafeen, bortsett frå hos cateringselskapet som har kjøkken i første etasje, er pizzaen som blir steikt i butikken. Men det er førebels.

− Eg turte ikkje å marknadsføra det, men siste torsdagen i januar lagde eg kompe (raspeballar). Vi hengte opp ein plakat i butikken den same dagen, og selte 40 middagar. Det blir ikkje siste gong vi lagar middag, lovar Inglaug Brimsholm. 

 

 

Fleire saker