Torbjørn og Marius framme i Kotzebue, ein by der skinnet bedrar, ifølgje dei tre frå Os. (Privat bilde, foto: Morten Røttingen)

På plass for eventyr i Alaska

Bildeserie: Dei tre osingane som skal padla Noatak River i Alaska, blei tatt godt imot i Kotzebue.

image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
Av: Kjetil Vasby Bruarøy

I mai fortalte vi om Torbjørn Lothe Mehammer, Marius Humlen Halhjem og Morten Rød Røttingen sin plan om å padla den 684 kilometer lange Noatak River i Alaska.

Torsdag reiste dei frå Flesland. Ti dagar tidlegare var det usikkert om det i blei tur.

– Det tok tid å få våpenløyve, det er sju ulike skjema hos ATF (Alchol, tobacco and firearms), så det gjeld å fylla ut det rette. Til slutt ringte eg bort, då fekk eg god hjelp.

– Utan løyve kunne vi verken ta med våre eigne våpen eller leiga i Alaska. Sjølv var vi ikkje så redde for å møta bjørn utan skytevåpen, men foreldra våre var ikkje gira på at vi skulle inn i dette området utan sjanse til å forsvara oss, fortel Marius.

Bjørnespray og bluss til å setja opp rundt teltet er i sekken. Saman med nokre nyinnkjøpte pumpehagler med magasin for fem skot, og haglpatroner av typen 6-ar, 4-ar og slug (éi kule per patron).  

– Du har sagt at det ikkje er unormalt å møta bjørn 10-12 gongar på ein slik tur i denne elva. Kor vanleg er det at det blir løyst skot i samband med møte med bjørn?

– Eg trur ikkje det er så vanleg, og det endar gjerne med eit varselskot. Men det kjennest nok ganske risiabelt å vera i slikt terreng heilt utan sjanse til å forsvara seg.

Lokal sponsor

– Klede, kano og anna nytt friluftsutstyr tok òg tid å få tak i. Det var mykje velvilje i lokal sportsbransje, men det praktiske let seg ikkje løysa så lett. Men så blei vi tipsa om Kenneth Husebø, og han var svært hjelpsam med å skaffa utstyr til hyggelege prisar.

Husebø jobbar for Ultimate Nordic, eit selskap som blant anna har import av fotballklede av merket Diadora, og merke som er meir retta mot friluftsliv, som Crispi, Alpina, Leatherman og hodelykter.

– Det er kjekt å kunna hjelpa når tre lokale, unge gutar legg ut på eit slkt eventyr. Ved sidan av reiseutgiftene hadde dei ein del kostnadar til mykje utstyr, seier Kenneth.

Lang tur og tung bagasje

Ved sidan av våpenløyve er fiskekort på plass, det einaste dei tre kameratane frå Os ikkje har lov å fiska er king salmon (chinook salmon). 

– Vi sjekka forholda for jakt òg, men fuglejakta er omtrent som her, på hausten. Vi ville ikkje bruka pengar på å kjøpa jaktkort på rev og kråke.

Noko eventyrarane uansett måtte bruka pengar på, nesten like mykje som flybilletten kosta, var ekstra bagasje. 

Turen starta på Flesland klokka 07.30 om morgonen torsdag. Etter 1,5 time, med god assistanse av ein namnebror av Torbjørn, var alt av utstyr og dokument sjekka inn. 

Etter 34 timar og 4 innsjekk av kano, våpen og storsekk, var dei tre framme i hamnebyen Kotzebue nord i Alaska.

Varm velkomst 

Førsteinntrykket av Kotzebue var at det er ein svært liten by der mange hus ser falleferdige ut, og kommunehus og skular ser ut som konteinarar.

– Skinnet bedrar verkeleg, for på innsida av desse veggane er det ei anna verd, med flott innreiing og hyggelege og morosame folk. Det viser seg at nesten heile Kotzebue har slektning i Noreg, og dei gav inntrykk av at dei er stor fan av oss.

– Fleire av dei som bur i byen er svært gjestmilde og hjelpsame, og vi blei invitert inn til fleire innbyggarar då vi gjekk på gata. Byen har fem hovudgater, kvar på rundt ein kilometer. Noko som var litt morosamt var at det ikkje såg ut som om folk var vant med å lesa kart, i alle fall ikkje over sin eigen by. Uansett kven vi stoppa og spurde om vegen, var det ingen som forsto nord og sør på kartet, men alle ville hjelpa, og enkelte ba oss koma inn i bilen så dei kunne køyra oss der vi ville.

Noko dei tre norske turistane lærde var at Kotzebue har svært høge prisar på mat, alkohol og utstyr. Totalprisen blir lågare om du kjøper flybillettar til storbyen Anchorage for å handla.

Spent på ismengda i elva

Etter litt forhandlingar blei det avtalt utreise med småfly til Noatak éin dag tidlegare enn først planlagt. Laurdag 30. juni reiste gutane frå Os ut i villmarka for å starta på den lange padleturen.

– Kva er det mest spente på før de forlet sivilisasjonen?

– I første omgang er vi mest spente på ismengda i elva. Vi har sett at dei fleste som har tatt denne turen før oss har reist etter 1. september. Det er òg då alle dei guida turane går. Vi kan risikera at det er mykje is i elva, og at turen må starta noko lengre nede enn først planlagt. 

– Om smeltinga er godt i gang kan vi òg få oppleva ganske heftig vassføring, sa Marius til Midtsiden før avreise.

Fleire saker