Opning av Drangebu

DNT-sjefen opna gapahuken Drangebu

Over hundre møtte fram til avduking og konsert ved Langavatnet på Drange.

image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
image
Av: Kjetil Vasby Bruarøy

I midten av juni var det kranselag med tømrarelevane frå Os vgs, i dag var det offisiell opning og avduking av namneskiltet til gapahuken Drangebu.

Os Turlag ferdigstilte gapahuken, og har i tillegg bygd ei gangbru frå parkeringsplassen og heilt til grillplassen ved gapahuken. Arbeidet er gjennomført «trivselsgruppa», eit dyktig og flittig arbeidslag på rundt 20 turlagmedlemmar, som jobbar med kloppar og turstiar kvar veke året gjennom.

Dei fekk si takk av Den Norske Turistforeningen sin generalsekretær, Dag Terje Klarp Solvang, som hadde tatt turen til Os og Drange for å gjennomføra den offisielle opninga i dag. 

– Folk spør meg ofte om kva som er det beste med DNT. Lista er lang over kva som er positivt etter 151 år i drift. Vi har nesten 570 hytter som alle medlemmane våre kan bruka, og vi opnar døra til friluftsliv for mange. Men det beste er dugnadsinnsatsen. Utan dugnadsgjengar som dykk, utan trivselsgruppa som har stått på her, så er det ingen sti, ingen gapahuk, ingen DNT, sa Solvang.

Mange å takka

Leiar i Os Turlag, Jorunn Nytræ, ønskte velkomen og takka André Marton Pedersen i Barnas Turlag, Turboklubben, for initiativet, Arvid Øvreeide for arbeidet med planlegginga og grunneigar Safe AS for tiårsavtalen.

Ho takka òg Os vgs og Vartun «Livskvalitet» for innsatsen, og sponsorar for god støtte.

– Mykje har vore gratis, men det har likevel kosta oss rundt 100.000 kroner å bygga gapahuken med kloppane. Då gler det oss å sjå at det er så mange som set pris på plassen.

– Måtte dei unge for meistering, men også motgang

André Marton Pedersen heldt ein forrykande tale før DNT-sjefen fekk ordet.

– Eg håper denne staden kan så fleire frø innan friluftsinteresse, at dei som får nokre stunder her som små, opplever Jorunheimen og andre store turopplevingar ropa på dei når dei blir eldre.

– Det er noko eige med å vera utandørs, i naturen. Naturen diskriminerer ikkje, den har plass til alle. Samtidig skil den ikkje mellom amatør og proff, her kan alle få noko å bryna seg på. Eg håper denne staden byr på både meistring og motstand, at dette blir ein plass for både kos og lærdom.

Dag Terje Klarp Solvang fortel om ivrig gapahukbygging over heile landet.

– Det er ikkje alltid du har tid til ein overnattingstur i telt eller hytte, derfor er slike stadar, nær bustadområde, veldig viktige. Nokre timar her ein ettermiddag eller ein søndag, kan ha høg verdig for mange.

Ser fram til vinteren

Enden av Langavatnet er med kloppar, benkar, bålpanne, kanoar og redningsvestar oppbevart i benkane i gapahuken, blitt endå meir attraktiv.

Men plassen har vore mykje brukt i fleire tiår. Heile året.

– Når det er is på vatnet er det gjerne 150 små og store her. Tidlegare har det vore arrangert skøyteløp her, fortel Kenneth Eriksen.

Han organiserte sjølv førre store skøyteløp på Langavatnet.

– Det var i 1991. Då hadde vi over 500 deltakarar, både ungar og vaksne. Eg trur banen var 250 meter lang, og vi hadde tre distansar for vaksne. Eg hugsar 1500-meteren, som var den lengste, var langdryg, fortel Kenneth og ler.

– No er plassen endå betre, denne får vi nok glede av året rundt. Det er berre til å håpa på ein kald vinter!

I mellomtida kunne turgåarane varma seg på hotdog, beasuppe og fin song avMarita Hjelle og Heine Salbu.

Fleire saker