Jostein Bondevik leia forhandlingane for KrF. (Arkivfoto: Andris Hamre)

– Retning blei avgjerande, ikkje rollefordeling

Derfor kom ikkje KrF tilbake til forhandlingsbordet til Frp og Høgre.

Av: Kjetil Vasby Bruarøy

Søndag kveld blei det klart at fem parti går saman om å danna posisjon, og at Trine Lindborg (Ap) blei ordførar med Harald Lekven (Sp) som varaordførar.

Terje Søviknes (Frp) og Marie L. Bruarøy (H) prøvde å danna posisjon med KrF, men vil no utgjera ein tøff, men konstruktviv opposisjon.

Begge var skuffa over at ikkje dei fekk nytt møte med KrF, og overraska over avgjerda i går. 

– Ville vore vanskeleg å forsvara for veljarane

KrF blei redusert frå 2 til 1 mandat, men hamna i ein joker-posisjon, og kunne velja å gå til høgre, sentrum eller venstre.

Jostein Bondevik, som har leia forhandlingsutvalet til KrF, seier det var eit konstruktivt møte med Frp og Høgre.

– Men vi gjekk til val med eit tydeleg ønskje om eit skifte i den politiske retninga. Med eitt mandat saman med Frp og Høgre sine 12+5 ville det vore vanskeleg for oss å seia at vi ville fått ei endring.

Ordførarspørsmålet

Etter sonderingsmøtet med Frp og Høgre onsdag, har det vore spekulasjonar i om Høgre hadde jobba så hardt for å koma i ordførarstolen at det slo negativt ut på KrF.

– Vi gjekk ikkje så langt i dette første møtet. Posisjonane var ikkje viktige for oss, det handla om å svara opp til veljarane sine forventingar om ei endring då vi først var kome i denne posisjonen.

Marie Lunde Bruarøy seier at både Høgre og Frp hadde ønske om ordførarvervet, men at dette var uavklart dei to imellom før møtet med KrF, og at det ikkje blei framstilt som krav frå nokre av partane.

– Det ville vore unaturleg i eit første sonderingsmøte å kome med krav om visse posisjonar, seier Bruarøy.

På den eine sida kunne det ha vore ein styrke, fordi ny ordførar til ein viss grad kunne representert ei endring. På den andre sida kunne det vore ei ulempe, fordi Søviknes fekk mange personstemmer, kanskje spesielt fusingane i KrF ville hatt den mest erfarne ordføraren.

– Burde dette i det minste vore avklart mellom deg og Søviknes på førehand?

– Kanskje. Vi i Høgre var førebudd på at vi ikkje fekk ordføraren om vi heldt fram med Frp, men hadde det som krav om vi skulle gå saman med Ap og Sp.

– Gav KrF ingen signal på kva dei ville føretrekt? 

– Eg fekk vel ei forståing av at dei ville lata kjøttvekta bestemma, seier Bruarøy, med referanse til Søviknes si erfaring og Frp sine 12 mandat mot Høgre sine 5.

Ho er framleis noko forundra over KrF si avgjerd.

– Dei ville fått godt gjennomslag hos oss, med éin representant i kvart utval, langt meir enn dei kunne venta etter eit svakt val og berre éin plass i kommunestyret. Eg har ikkje sett heile kabalen til den nye posisjonen, men har inntrykk av at dei ikkje får plass i alle utvala til den raudgrøne alliansen. Det ville nok blitt eit styre med langt meir KrF-politikk om dei gjekk saman med oss. 

 

Fleire saker